معركه دور شد و عمرو بن جرموز به دنبالش رفت و در وادى سباع او را كشت . گروهى از سيره‌نويسان و تاريخ‌نگاران از جمله ابن عبد برّ در كتاب « الاستيعاب » اين واقعه را نقل كرده‌اند . « 1 » طلحه نيز از قريش بود و پدرش عبد اللّه بن عثمان « 2 » است . وى بيش از هركس ديگرى به قتل عثمان فرا مىخواند و چون عثمان كشته شد ، با على عليه السّلام بيعت كرد و سپس بيعت خود را شكست و به جنگ برخاست . مروان بن حكم در جنگ جمل طلحه را از پشت هدف گرفت و او را كشت و گفت : « پس از امروز ديگر طلب خون عثمان نكنم » سپس رو به يكى از فرزندان عثمان كرد و گفت : « قصاص خون پدرت را از طلحه گرفتم » . مروان و طلحه هر دو در بين اصحاب جمل بودند . ابن عبد برّ مىگويد : « دانشمندان معتبر اتفاق نظر دارند كه مروان در روز جنگ جمل طلحه را كشت و خود

--> ( 1 ) . روايات فراوانى درباره ماجراى قتل زبير به دست ابن جرموز مجاشعى نقل شده است . براى اطلاع بيشتر از اين ماجرا نك : الاستيعاب : 203 ؛ تاريخ طبرى : 5 / 199 و 3 / 540 ؛ الاغانى : 16 / 126 ؛ تاريخ ابن اعثم : 1 / 281 ؛ مروج الذهب : 2 / 326 ؛ تهذيب ابن عساكر : 5 / 364 ؛ اسد الغابه : 2 / 199 ؛ العقد الفريد : 4 / 322 ؛ النبلاء ، ذهبى : 1 / 38 ؛ الاصابه : 1 / 527 ؛ كنز العمال : 6 / 82 ، ح 1283 و 1290 و 1318 . ( 2 ) . او ابو محمد طلحة بن عبيد اللّه بن عثمان بن عمرو بن كعب بن سعد بن تيم بن مرة بن كعب بن لؤى بن غالب قرشى تيمى و مادرش صعبة دختر حضرمى از اهالى يمن و خواهر علاء بن حضرمى است . در احد مجروح شد و پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ميان او و زبير عقد اخوت ايجاد كرد . از مخالفان سرسخت عثمان بود و چون عثمان كشته شد ، به بيعت با على عليه السّلام شتافت ولى پس از چندى به بصره رفت و به خونخواهى عثمان برخاست . سرانجام توسط مروان در جنگ جمل كشته شد . براى اطلاع بيشتر از زندگىنامه او نك : الاصابه : 3 / 220 ؛ مروج الذهب : 2 / 11 ؛ تهذيب ، ابن عساكر : 7 / 84 ؛ تاريخ ابن كثير : 7 / 247 ؛ الرياض النضره : 2 / 258 ؛ العقد الفريد : 3 / 92 - 109 .