داشت ؛ چرا كه او نگهبان و ضامن حقوق آنان بود و تنها به همين خاطر با او جنگيدند و او را از خلافت دور كردند و آن هنگام كه شرايط برايش مهيا گشت ، ناكثان و مارقان و قاسطان بر او شوريدند و مشكلات و دشواريهايى براى اسلام و تمام جامعه اسلامى از تفرقه و خونريزى و هتك حرمت پديد آوردند تا اين كه امام عليه السّلام به دادخواهى حقيقت و مردم شتافت . « 1 »

--> ( 1 ) . پس از وفات پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ، امام عليه السّلام هيچ‌گاه دست به شمشير نبرد ؛ هرچند كه به حقش تجاوز كرده بودند . اما جنگ با اين سه گروه ، پيمانى بود كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله بر گردنش نهاده بود . از امام عليه السّلام نقل شده است : « به جنگ با سه گروه امر شدم : ناكثان و قاسطان و مارقان . قاسطان ، اهل شام هستند و ناكثان ، اهل جمل و مارقان ، اهل نهروان » مناقب خوارزمى : 125 و 221 ؛ همچنين نك : تاريخ ابن عساكر : 3 / 200 .