محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

219

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

شجا : آن چه در گلو گير مىكند ، مانند استخوان . كور الناقة : آن چه بر پشت شتر مىنهند تا بر آن سوار شوند . . . . تشطّرا . . . : هر كدام بخشى را تصاحب كردند . الحوزة : محيط و فضا . كلمها « 1 » : زمين سخت و خشك . العثار : لغزش . الصعبة : شتر بدلگامى كه راندنش سخت است . أشنق الناقة : لگام شتر را كشيد . خرم أنف الناقة : بينى شتر را پاره كرد . أسلس للناقة : لگام شتر را شل كرد . تقحّم : هلاك و نابود شد . الخبط : حركت بدون راهنما و دليل . الشّماس : سركشى و امتناع ورزيدن . التلوّن : دورويى . الإعتراض : حركت بدون استقامت و پايدارى . ساختار ادبى شتّان : اسم فعل به معناى دور شدن . به عنوان مثال : « شتان زيد و بكر » يعنى زيد و بكر از هم دور شدند .

--> ( 1 ) . واژه « كلم » در نهج‌البلاغه به فتح كاف آمده است ؛ ولى نگارنده در بخش ساختار ادبى آن را به ضم كاف مىداند . ( مترجم )