محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
192
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
الدين المشهور : دين ظاهر و آشكار . العلم : نشان ، و آن چه بدان هدايت مىشود . مراد از « العلم المأثور » نشانههاى برگزيده و ممتاز است ؛ همچنين برخى « مأثور » را به معناى « نقل شده » دانستهاند كه دور از ذهن به نظر مىرسد . الأمر الصادع : دستورهاى روشنكننده حقيقت . المثلات : آفات و بلاها . ساختار ادبى استتماما ، استسلاما ، استعصاما : مفعول له براى فعل « أحمده » هستند . أن لا إله إلا اللّه : حرف « أن » ، مخفف و اسمش ، حذف شده است و در اصل « أنّه » بوده كه جمله « لا إله إلا اللّه » خبر آن است . « لا » براى نفى جنس و « إله » ، اسم آن است و خبرش حذف شده كه « اللّه » بدل آن قرار مىگيرد و در اصل « لا إله موجود الا اللّه » بوده است . ممتحنا : حال كه « إخلاصه » فاعل آن به حساب مىآيد . همچنين است عبارت « معتقدا مصاصها » . أبدا : براى تاكيد فعلى مثبت يا منفى ( مانند : لا أفعل أبدا ) در زمان آينده به كار مىرود و شبيه به « قط » است كه براى زمان گذشته استفاده مىشود . إزاحة : مفعول له براى فعل « أرسله » و همچنين است « احتجاجا » و « تحذيرا » و « تخويفا » . شرح و تفسير ( أحمده استتماما لنمتعه و استسلاما لعزّته و استعصاما من معصيته ) خدا را ستوده و شكر مىگويد تا با تفضّل صبر و شكيبايى و نعمتهاى ديگر به او ،