بنابراين انسان مانند سگ و گربه ، چاپلوسى مىكند و مانند عنكبوت ، فريب مىدهد و مانند جوجه‌تيغى ، خود را مسلح مىكنند و مانند پرنده ، فرار مىكند و مانند حشرات در مكانى پناه مىگيرد و مانند آهو مىدود و مانند خرس ، لگدكوب مىكند و مانند موش مىدزدد و مانند عقرب ، زيان مىرساند و مانند طاووس ، فخر مىفروشد و مانند شير ، شجاع و مانند خرگوش ، ترسو و مانند كبوتر ، همدم و صميمى و مانند روباه ، مكار و مانند بره ، سازشكار و مانند ماهى ، خاموش و مانند جغد ، شوم است . به همين ترتيب موجودى در دنيا به جز خداوند يافت نمىشود كه انسان ، چيزى از آن نگرفته باشد . در بيت شعرى آمده است : گمان مىكنى كه جرمى خرد و بىمقدار هستى ؛ حال آن كه كيهان با تمام عظمتش در تو نهفته شده است . « 1 » آدم و ابليس ( 20 - 21 ) « و استأدى اللّه سبحانه الملائكة وديعته لديهم ، و عهد وصيّته إليهم في الإذعان بالسّجود له و الخشوع لتكرمته ، فقال سبحانه اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ * ، اعترته الحميّة و غلبت عليه الشّقوة و تعزّز بخلقة النّار و استوهن خلق الصّلصال ، فأعطاه اللّه النّظرة ، استحقاقا للسّخطة و استتماما للبليّة و إنجازا للعدة ، فقال فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ * إِلى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ * ( 20 ) ثمّ أسكن سبحانه آدم

--> ( 1 ) . « و تحسب أنك جرم صغير * * * * و فيك انطوى العالم الأكبر » اين بيت شعر به امام على عليه السّلام نسبت داده شده است . نك : الديوان المرتضى : 145 ؛ فيض القدير شرح الجامع الصغير : 5 / 466 ؛ جواهر المطالب في مناقب الامام علي عليه السّلام : 2 / 636 .