محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

107

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

سبحانه ريحا اعتقم مهبّها و أدام مربّها و أعصف مجراها و أبعد منشأها ، فأمرها بتصفيق الماء الزّخّار و إثارة موج البحار ، ( 11 ) فمخضته مخض السّقاء و عصفت به عصفها بالفضاء ، تردّ أوّله إلى آخره و ساجيه إلى مائره ، حتّى عبّ عبابه و رمى بالزّبد ركامه ، فرفعه في هواء منفتق و جوّ منفهق ، ( 12 ) فسوّى منه سبع سموات ، جعل سفلاهنّ موجا مكفوفا ، و علياهنّ سقفا محفوظا و سمكا مرفوعا ، به غير عمد يدعمها ، و لا دسار ينظمها ، ثمّ زيّنها بزينة الكواكب و ضياء الثّواقب ، و أجرى فيها سراجا مستطيرا و قمرا منيرا في فلك دائر و سقف سائر و رقيم مائر . ( 13 ) » ترجمه سپس خداى سبحان فضا را با بلندى و ارتفاع ، و اطراف و كناره‌ها ، و طبقات آفريد و آبى متلاطم و فراوان در آن جريان ساخت آبى كه امواج متلاطم آن شكننده بود ، و يكى بر ديگرى مىنشست ، آب را بر بادى طوفانى و شكننده نهاد ، و باد را به بازگرداندن آن فرمان داد ، و به نگهدارى آب مسلّط ساخت ، و حد و مرز آن را به خوبى تعيين فرمود . فضاى تهى در زير تندباد و آب بر بالاى آن در حركت بود . سپس خداى سبحان طوفانى عقيم بر فراز آب برانگيخت كه آب را متلاطم ساخت ، و امواج آب را پى در پى در هم كوبيد . طوفان به شدّت وزيد ، و از نقطه‌اى دور دوباره آغاز شد . سپس به طوفان امر كرد تا امواج درياها را به هر سو روان كند و بر هم كوبد و با همان شدّت كه در فضا وزيدن داشت ، بر امواج آب‌ها حمله‌ور گردد . از اوّل آن