اى پروردگار بيت ( كعبه ) » . و بعد از تكبير هفتم ، چه تكبيرة الاحرام باشد ، چه نباشد ، اين دعا را مىخوانى : وجّهت وجهي للّذي فطر السّماوات و الأرض ، عالم الغيب و الشّهادة ، حنيفا مسلما و ما أنا من المشركين ، إنّ صلاتي و نسكي و محياي و مماتي للّه ربّ العالمين ، لا شريك له و بذلك امرت و أنا من المسلمين . « روى خود را متوجه كسى كردم كه آسمان‌ها و زمين را آفريد ، آگاه به غيب و شهادت است ، در حالىكه بر دين حنيف و مسلمان هستم و از مشركين نيستم ، همانا نماز و عبادات من و زندگى و مرگم براى پروردگار عالميان است ، براى او شريكى نيست و من به اين امر شده‌ام و از مسلمانان هستم « 1 » » . و در روايت ديگر اين‌گونه است : وجّهت وجهي للّذي فطر السّماوات و الأرض على ملّة إبراهيم و دين محمّد و منهاج عليّ حنيفا مسلما . « روى خود را متوجه كسى كردم كه آسمان‌ها و زمين را بر ملت

--> ( 1 ) - فروع كافى : 3 / 310 - 311 .