زمينه به درازا كشيده‌اند ، در حالىكه در احاديث ائمّهء ما عليهم السّلام چيزى از اين تفصيل‌ها وجود ندارد و از بررسى اخبارى كه در زمينهء بيان وضو و نماز و ساير عبادات كه به شيعيان خود تعليم كرده‌اند ، آسان بودن نيّت استفاده مىشود كه بىنياز از بيان است و در اذهان همهء عقلا هنگام انجام افعال اختيارى وجود دارد و به همين جهت قدماى فقهاى ما - رضوان اللّه عليهم - متعرّض بحث نيّت نشده‌اند و فقط گروهى از متأخّرين وارد بحث آن شده‌اند و در مورد آن به گونه‌اى سخن گفته‌اند كه موجب دشوارى نيّت بر اكثر مردم شده و آنها را گرفتار وسواس كرده است ، حال آن‌كه نيّت در حقيقت ، چيزى جز قصد نيست و هر عملى كه عاقل انجام مىدهد ، بدون قصد نيست ، به‌طورى كه بعضى از علماى ما گفته‌اند : اگر خداوند تعالى ما را تكليف به عمل معين بدون نيّت كند ، اين تكليفى است كه از طاقت ما بيرون است ، و حاضر كردن مقصود در ذهن به گونه‌اى كه آن را از غير جدا كند و قصد انجام آن مقصود براى انجام فرمان الهى ، در نهايت آسانى است . مثلا نماز ظهر را كه مكلّف به انجام آن در اين وقت هستيم ، با اين وصف ، يعنى نماز ظهر ، تصوّر مىكنيم كه همين عنوان آن را از ساير عبادات و غير عبادات جدا مىكند و قصد انجام نماز ظهر به جهت اطاعت امر الهى ، به هيچ‌وجه دشوار نيست ؛ همان‌طور كه فكر سليم به آن گواهى مىدهد ، و هركه نيت را كار سختى مىداند ، از خدا بخواهد كه فكر او را اصلاح نمايد كه خداوند بر همه‌چيز تواناست .