و همچنين به اين حديث از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه فرمود : هركه نام من نزد او برده شود و درود بر من نفرستد ، داخل آتش گردد و خدا او را از رحمت خود دور گرداند ، « 1 » و نيز به اين روايت از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه از آن حضرت از اين سخن خداى تعالى : إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً ، سؤال شد و فرمود : اين از علوم پنهان است و اگر از من در مورد آن سؤال نكرده بوديد ، از آن به شما خبر نمىدادم ؛ خداوند دو ملك بر من گماشته است كه نام من نزد مسلمانى برده نشود كه او درود بر من فرستد ، مگر اين‌كه آن دو ملك او را گويند خداوند تو را مورد مغفرت قرار داد ، و خداوند و ملائكه آمين گويند ، و نام من نزد مسلمانى برده نشود كه او بر من درود نفرستد ، مگر اين‌كه آن دو ملك او را گويند خداوند تو را نيامرزد ، و خداوند و ملائكه آمين گويند « 2 » . و مخفى نماند كه ظاهر سخن امام باقر عليه السّلام در حديث اول كه فرمود : « هر وقت مرا ياد كنى يا ديگرى ياد كند . . . » ، اقتضا مىكند كه درود فرستادن بر پيامبر هروقت نام او برده مىشود ، واجب است ؛ چه با نام از ايشان ياد شود يا با لقب يا با كنيه ، و حتّى اگر با ضمير از آن حضرت ياد شود ، ممكن است درود بر ايشان

--> ( 1 ) - كنز العرفان : 1 / 133 . ( 2 ) - كنز العرفان : 1 / 133 .