1452 - ماه‌هاى عرب عرب ، محرّم را « مؤتمر » مسمّى مىكند و صفر را « ناجرا » و ربيع الاول را « خوانا » و ربيع الثانى را « ويصانا » و جمادى الاولى را « حنين » و جمادى الاخرى را « رنى » و رجب را « اصم » و شعبان را « عاذل » و رمضان را « ناتق » و شوال را « وعلا » ( و افلاخ ل ) و ذو القعده را « هواعا » و « ورنه » و ذو الحجة را « بركا » مىنامند و « صاحب اسماعيل بن عباد » اين‌گونه آن را به نظم كشيده : أردت شهور العرب في جاهلية * فخذها على سرد المحرم تشترك فمؤتمر يأتي و من بعد ناجر * و خوان مع و بصان تجمع في شرك حنين و رنّي و الاصم و عاذل * و ناتق مع و عل و ورنة مع برك * * * ماه‌هاى عرب در زمان جاهليت را از من خواستى پس آن‌ها را بشنو به ترتيب بعد از محرم . پس مؤتمر ( نام ديگر محرم ) مىآيد و بعد از آن ناجر ( نام قديم صفر ) و خوان ( نام ديگر ربيع الاول ) به همراه ويصان ( نام قديم ربيع الثانى ) همگى در يك قسمت جمع مىشوند . حنين ( همان جمادى الاول است ) و رنّى ( جمادى الأخر را مىناميدند ) و أصم ( نام ديگر ماه رجب مىباشد كه اكنون به آن اضافه مىشود ) و عاذل ( ماه شعبان را مىناميدند ) و ناتق ( اسم ديگر ماه رمضان ) به همراه وعل ( نام عبرى شوال مىباشد ) و ورنة ( همان ذو القعده است ) به همراه برك ( نام قديم ذو الحجة است ) . 1453 - عشق ازلى و شادن مبتسم عن حبب * موّرد الخدّ مليح الشّنب يلومني العاذل في حبه * و مادرى شعبان أني رجب ( ناشناس ) * * * و شادان خندان است از زيبايى و عشوه و ناز درحالىكه ، گونه‌هاى گل‌انداخته و لبخندش بسيار نمكين است . سرزنشگر ، مرا در مهر او ملامت مىنمايد و ماه شعبان نمىداند كه من ماه رجب . ( يعنى من قبل از اين عاشق او بودم و اين علاقه جديد نيست ) .