در رمضان مظنون و نكاح امرى است محقّق كه بدون امر محقّق ، ايقاع آن لازم نمىآيد . بعضى گفته‌اند : وجه تسميّه « ليلة القدر » اين است كه احكام الهيّه در آن شب مقدر مىشوند . « عطاء » از « ابن عباس » روايت نموده : حضرت حق جلّ و علاء ، ارزاق و احيا و غيرهم را هر ساله در آن شب مقدّر مىفرمايند ؛ بدان جهت به ليلة القدر موسوم است و بعضى ديگر در وجه تسميّه گفته‌اند : « قدر » به معنى « ضيق » است ؛ يعنى در آن شب زمين از كثرت نزول ملايكه ، ضيقتى حاصل مىكند ، بعضى ديگر گفته‌اند : به معنى « شرف » است ؛ يعنى ، در آن شب كتاب يا قدر و اشرف نازل شده و بعضى هم غير اين وجوه را ذكر نموده‌اند . چنان‌چه گفته‌اند : حضرت حق تعالى مقادير خود را پيش از خلق آسمان و زمين مقدّر فرموده ، لكن در آن شب ، مقادير مقدّره ظاهر خواهند شد . « از شرح لاميه العجم صفدى » . 1384 - انفاق اذا كان لي مال على م أصونه ؟ * و ما ساد في الدنيا من البخل دينه و من كان يوما ذا يسار فإنه * خليق لعمري أن تجود يمينه ( ابو الحسين جزار ) * * * اگر مال داشتم چرا آن را محافظت نمايم ؟ و در دنيا هركس بخل بورزد به بزرگى و رياست نرسيده است . و هركس كه راحتى داشته باشد پس همانا شايسته است كه از دست خود تا مىتواند به مردم بذل و بخشش نمايد . 1385 - قبح جمع ثروت لا تجمع الدينار و اسمح به * و لا تقل كن في حمى كفي ما الدهر نحوى فينحوا الهدى * و يمنع الجمع من الصرف ( صفدى ) * * * هيچ‌گاه دينار و مال جمع نكن و آن را نبخش و به او نگو تو در حمايت دستان من قرار دارى . روزگار مانند نحوى نيست كه جمع را منع صرف نمايد . ( نحو را باعث منع صرف مىداند يعنى اگر كلمه‌اى جمع باشد مانند « مكاسب » ديگر جمع تنوين و كسره نمىگيرد ؛ شاعر مىگويد : روزگار مانند نحوى نيست تا هر چيزى كه جمع شود باعث شود تا تغيير و تحول پيدا نكند كه لطافت آن را مىافزايد . )