1057 - شيشهء عمر آفاق به پاى آه ما فرسنگى است * وز نالهء ما سپهر ، دود آهنگى است در پاى اميد ماست ، هرجا خارى است * بر شيشهء عمر ماست هرجا سنگى است ( ناشناس ) 1058 - اسرار وجود اسرار وجود ، خام و ناپخته بماند * و آن گوهر بس شريف ناسفته بماند هركس ز سر قياس چيزى گفتند * و آن نكته كه اصل بود ، ناگفته بماند ( معلّم ثانى : فارابى ) 1059 - ياد باد آن روزگار ! هيجت وجدي يا نسيم الصبا * إن كنت من نجد فيا مرحبا جدد فدتك النفس عهد الهوى * بذلك الحى و تلك الربّى إن المقيمين بسفح اللوى * من لا أري لي غيرهم مذهبا ابقوا الاسي لي بعدهم مطعما * و الدمع حتى تلتقي مشربا ما زلت أبكى الشعب من بعدهم * حتّى غدا من أدمعي معشبا كيف احتيالي من هوى شادن * ما رمت منه الوصل الا أبي ظبي من الترك و لكنه * اضحى لحتفى فيه مستعربا يا معرضا عرض بى للردي * ما كنت للإعراض مستوجبا حملت قلبي منك ما لو غدا * بالجبل الشامخ أضحى هباء ويلاه من صدغ غدا في الدجا * عقربه في الخد قد عقربا ( الحاجزى ) * * * اى باد صبا ! مرا به هيجان آوردى . اگر از سوى « نجد » مىآيى ، خوش آمدى ! جانم فدايت ! خاطرات آن دوران دوستى و مهربانى را در آن علفزارها و كوچه‌ها زنده كن ! كسانى كه در آن كوهپايهء زيبا در كنار « لوى » زندگى مىكنند و من هيچ راهى به سوى آن‌ها نمىبينم . فقط براى من حسرت و اندوه باقى گذاشتند و اشك‌هايى كه مرا سيراب نمىنمايد همواره در فراق آنجا گريستم تا