الشيخ البهائي العاملي ( مترجم : سنندجى )
287
كشكول شيخ بهائى ( فارسى )
* * * و از سخنان ايشان است : هر سخنى از ذكر خدا خالى بوده ، باطل است و هر سكوت خالى از انديشه ، خطا و هر نگاه بدون عبرت ، نارواست . « 1 » * * * و از سخنان ايشان است : خندان مقرّ به گناه ، به از گريانى است كه با اعتماد به خدا از خشم او نينديشد . « 2 » * * * هم ايشان فرموده : دنيا ، گذرگاه و آخرت ، محل قرار است . هان ! خدايتان رحمت كناد ! از گذرگاهتان براى مقرّتان توشه برگيريد و پردهء گناهان خويش بر آن كس كه از همهء اسرارتان آگاه است مدريد . پيش از رفتن جسمتان از دنيا ، دلتان را از آن بيرون بريد ؛ چراكه شما براى زندگى عقبى خلق شدهايد و زندانى دنياييد . هنگامى كه كسى مىميرد ، فرشتگان پرسند : از پيش چه فرستاده ؟ و مردمان گويند : چه ، باز پس نهاده است ؟ خداوند پدرانتان را رحمت كناد ! از آنچه داريد ، چيزى پيش فرستيد كه به كارتان آيد و تمام را نگه مداريد كه زيانتان رساند . چون دنيا ، زهر است و كسى كه نشناسدش ، آن را خورد . « 3 » 691 - دعاى حكيمانه حكيمى چنين دعا مىكرد : خداوندا ! ما را لياقت بازگشت به درگاه خويش و اهليّت تكيه و تقرّب به خودت بخش . پروردگارا ! رفتن از اين خانهء تنگ و فضاى محدود و جايگاه بىارزش و انباشته از غم و خالى از راحت و سود و غنيمت را با قرب به درگاهت بر ما آسان فرما ! بر آنجا كه خود فرمودهاى : فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ ، « 4 » همانجا كه ساكنانش چنان آرامش يابند كه گويند : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ . « 5 » خداوندا ! طمع ما از مخلوق بر كن و دل ما را از ميل به غير تو ، جدا ساز و چشمان ما را از نگريستن به زينتهاى دنياى دون با فضل و رحمت
--> ( 1 ) . همان ، ص 421 . ( 2 ) . همان ، ص 423 . ( 3 ) . بحار الانوار ، ج 74 ، ص 384 . ( 4 ) . سورهء قمر ، آيهء 55 . ( در جايگاه صدق ، نزد پادشاهى با اقتدار ) . ( 5 ) . سورهء فاطر ، آيهء 34 . ( . . . سپاس خدايى را كه اندوه را از ما برد . . . ) .