456 - وصف نوجوان « ابن زولاق » دربارهء نوجوانى كه خادمى از او محافظت مىكرد سرود : و من عجب أن يحرسوك بخادم * و خدام هذا الحسن من ذاك أكثر عذارك ريحان و ثغرك جوهر * و خدك ياقوت و خالك عنبر * * * حيرت‌انگيز است ! تو را با غلامى نگاهبانى مىكنند ، درحالىكه نگهبانان اين حسن بيشترند ، عذار تو از ريحان و دهان تو از گوهر است و گونه‌ات از ياقوت و خال تو از عنبر است ! 457 - در سفر محبوب « خبّاز بلدى » هنگامى كه محبوبش بر دريا سفر كرد ، چنين سروده است : سار الحبيب و خلف القلبا * يبدي العزاء و يظهر الكربا قد قلت إذ سار السفين به * و الشوق ينهب مهجتي نهبا لو أنّ لي عزا أصول به * لأخذت كل سفينة غصبا * * * حبيب رفت و دل خود را نزد من به‌جا گذاشت كه از آن دل ، عزا و بلا همى تراود . چون كشتى ، او را با خود برد و شوق من را نيز غارت كرد . اگر توان و قدرت دست يافتن به وى مرا مىبود ، تمام كشتىها را غصب مىنمودم . 458 - عشق‌ورزى فاح ريح الصبا و صاح الديك * فانتبه و انف عنك ما ينفيك و اخلع النعل في الهوى و لها * وادن منا فإننا ندنيك و استلمها سلافة سلمت * من أذى من بغى لعا تشريك و ادر مدحها الفصيح و قل * كل مدح لغير تلك ركيك و تعشق و كن إذا فطنا * كل شيء عشقته يغنيك و انف عنك الوجود و افن تجد * نفحة من نوالنا تبقيك إن تسر صوبنا تسرّو إن * مت في السير دوننا نحييك و إذا هالك الحميم فحم * في حمانا فاتنا نحميك