ليبلغ عذرا او يصيب رغيبة * و مبلغ نفس عذرها مثل منجح ( سروده يكى از اعراب ) * * * هركه مانند من عيالوار و محتاج باشد ، خود را در هر كارى خواهد افكند ، تا اين كه عذر او خواسته شود تا به سهمى كثير برسد و اگر عذر او نيز خواسته شود ، چنان است كه گويا به مطلب خود رسيده است . 428 - گرانمايه‌ها اين سخنان ، شايستهء آن است كه با كلك نور بر سيماى حور نوشته آيد : آن كس كه نفس خويش را گرامى دارد ، درهم و دينارش را خوار شمارد . آن كس كه راه رهروان در پيش گيرد ، از لغزش مصون ماند . كسى كه بندهء حق است ، آزاده است . آن كسى را كه اندكى از توجّه خود ويژهء تو كند ، تمامى سپاست را ويژهء او كن ! آن كس كه آهستگى پيشه كند ، به آن‌چه خواهد ، رسد . خشمناكى ، به خوارى پوزش نيرزد . هيچ چيز ، دانش را چون سپردن آن به اهلش حفظ نكند . بسا عطا كه خطا بود و بسا عنايت كه جنايت محسوب شود . اگر شمشير نباشد ، ستم بالا گيرد . راستى اگر نقش شود ، صورت شيرى دارد و دروغ اگر نقش گردد ، صورت روباهى . اگر آن كس كه نمىداند ، ساكت ماند ، اختلاف به پايان مىرسد . آن كس كه امور را بسنجد ، پوشيده‌ها را نيز داند . آن كس كه شنيدن كلمه‌اى را تاب نياورد ، كلماتى را بايد بشنود . آن كس كه به نفس خود عيب جويد ، به پاكيش همّت كرده است . آن كس كه به غايت خوشنودى رسيده است ، بايستى غايت ناخشنودى را منتظر باشد . آن كس كه عزّت دنيا را با پادشاه شريك بود ، خوارى آخرت ، با او شريك است . تهيدستى ، هوشمند را از بيان دليل خويش باز مىدارد . بيمارى ، زندان جسم است و غم زندان روح .