الشيخ البهائي العاملي ( مترجم : سنندجى )
157
كشكول شيخ بهائى ( فارسى )
شناخت . پس گفت : آيا عشق از مشغوليت قلب است كه اگر نخواهى بازش خواهى گرفت ؛ آيا غير از غمناكى و اشك چيز ديگرى است كه اگر آن را نخواستى باز مىداريش ؟ چون تمامى اين اوصاف را گفت ؛ گفتم : تو هنوز عشق را نشناختهاى تا آن را توصيف كنى . 364 - شك ميان دو و هشت از « صلاح صفدى » دربارهء اين گفتهء « قيس » پرسيدند : أصلّى فلا أدرى إذا ما ذكرتها * أو إثنين صلّيت الضحى أم ثمانيا ؟ * * * نماز مىگزارم و چون تو را به خاطر آورم ، نمىدانم كه دو ركعت خواندهام يا هشت ركعت . كه مانع نيست ترديد در بين دو ركعت و سه ركعت واقع شود و ليكن در بين دو و هشت كه تفاوتى عظيم دارند ، منافى عقل است . « صفدى » در جواب گفت : « چون در نماز غرق بحر عبادت بوده و دل از ما سوى اللّه فارغ داشته ، از اينكه سهوى نكند ، ركعات را با انگشت مىشمرده ؛ بعد از آن اشتباه حاصل نموده كه آيا به عدد دو انگشت بسته ركعات را گذارده يا به عدد انگشتهاى باز » . مىگويم : « خدا را نيكترين جوابى است كه از طبعى لطيفتر از هر حلال و خمر آميخته با آب زلال سرچشمه گرفته است ، هرچند بدانيم ، « قيس » چنين قصدى نداشته است » . « 1 » 365 - حلال « سرىّ سقطى » گفته : از « رمله » به عزم « بيت المقدّس » راهى شده ، به سبزهزارى كه به بركهء آب و اقسام علف مشحون بود ، رسيده ، اشتها به خوردن گياه و نوشيدن آب بركه داشتم ، به دل گفتم : اگر رغبت حلال مىكنى ، از اين حلالترى نيست . ناگاه هاتفى آواز داد : اى سرىّ ! نفقهء راهى كه تو را بدين مسكن رسانيده ، از كجا مهيّا شده است ؟ !
--> ( 1 ) . شيخ بهايى .