273 - عذر بدتر از گناه يكى از افاضل صوفيه چنين سروده است : بد كردم و اعتذار بدتر ز گناه * چون هست در اين عذر ، سه دعوىِّ تباه دعوىِّ وجود و دعوى قدرت و فعل * لا حول و لا قوّة الّا باللّه 274 - رمز خداشناسى از حال خود آگه نيم ، ليك اين قدر دانم كه تو * هرگاه در دل بگذرى ، اشكم ز دامان بگذرد « 1 » ( رشكى ) 275 - فرشته‌خوى خوش آن‌كه از تو جفايى نديده ، مىگفتم : * فرشته‌خوىِ من آيا ستمگرى داند ؟ « 2 » ( عرفى شيرازى ) 276 - حكمت يكى از حكما گفته است : اگر خواسته باشى خداى خود را بشناسى ، ديوارى از آهن ، بين خود و معاصى بكش . « 3 » 277 - عشق الهى و كان فؤادي خاليا قبل حبكم * و كان بذكر الخلق يلهو و يمزح إلى أن دعا قلبي الهوى و أجابه * فلست أراه عن فنائك يبرح رميت ببين منك إن كنت كاذبا * و إن كنت في الدنيا بغيرك أفرح و إن كان شيء في البلاد بأسرها * إذا غبت عن عيني بعيني يملح و إن شئت واصلني و إن شئت لا تصل * فلست أرى قلبي بغيرك يصلح « 4 » ( سمنون محب )

--> ( 1 ) . ر . ك : آذر بيگدلى - آتشكده - ص 262 . ( 2 ) . ( متوفى 999 ه ) . ( 3 ) . شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد ، ج 20 ، ص 242 . ( 4 ) . از صوفيان بغداد ( نيمه اول قرن هجرى ) . ر ك : كشف المحجوب - ص 173 - 172 .