است براو مىزنند هر گاه زن و شوهر [ 1 ] به‌طريقى كه در آزاد مذكور شد نداشته باشند . گروه دوم : حدّ جماعتى [ 2 ] كه زنان را به مردان به زنا وصلت دهند يا مردان را به مردان جهت لواطه رسانند . قسم هفتم : ضغث است - يعنى جمع كردن تازيانه و جميع آنها را به يك بار برآن كس كه زنا كرده است زدن - و آن حدّ بيمارى است كه طاقت تازيانه نداشته باشد . [ 3 ] قسم هشتم : حدّ با زيادتى تعزير ، و آن حدّ جماعتى است كه در شهر رمضان يا در كعبه [ 4 ] زنا كنند . فصل چهارم : در بيان قسم يازدهم از چهارده قسم حدود و آن حدّ لواطه‌است يعنى جماع‌كردن مردان با يكديگر . و شروط آن سه چيز است : اوّل آنكه : بالغ باشند ، چه غيربالغ را حدّى نيست بلكه تعزير لازم است . دوم آنكه : عاقل باشند ، چه ديوانه را تعزير بايد كرد . و امّا اگر يكى از ايشان بالغ و عاقل باشد و ديگرى طفل و ديوانه حدّ بر بالغ است و تعزير برطفل و ديوانه . سوم آنكه : مختار باشند ، پس اگر كسى را به اكراه برآن دارند حدّ براو لازم نيست . و بعد از آنكه اين شروط بهم رسد حدّ لواطه آن است كه ايشان را به شمشير بكشند يا بسوزانند يا سنگسار كنند يا ديوارى بر سر ايشان فرود آرند يا از كوه بلندى ايشان را بيندازند ، و امام مخيّر است ميانهء آنكه هردو را بسوزاند يا سنگسار كند ، يا يكى از ايشان را بسوزاند و يكى را سنگسار كند . و فرقى نيست ميانهء بنده و آزاد و مسلمان و كافر و فاعل و مفعول ، و ميانهء آنكه زن داشته باشند يا نداشته باشند . و بعضى از مجتهدين

--> [ 1 ] - فرق نيست ما بين زن و شوهر داشتن و نداشتن . ( دهكردى ، نخجوانى ، يزدى ) [ 2 ] و اگر آن جماعت مرد باشند جزّ و تغريب نيز دارند . ( دهكردى ، يزدى ) [ 3 ] و حدّ او جلد باشد نه رجم و جايز است تأخير حدّ تا وقتىكه از مرض به شود . ( دهكردى ، نخجوانى ، يزدى ) [ 4 ] و همچنين هر زمان و مكان شريفى . ( يزدى )