دوم : مسلمان را به غير حقّ كشتن ، و به غير حقّ زخم زدن . سوم : زنا كردن . چهارم : لواطه كردن . پنجم : از جنگ‌گاه گريختن ، هر گاه در ركاب امام باشد و دشمن كمتر از دو مثل باشند ، مگر به دو طريق كه در بحث جهاد مذكور شد . ششم : سِحر كردن . هفتم : ربا خوردن . هشتم : زنان شوهردار را به زنا نسبت دادن . نهم : مال يتيم به غير حقّ خوردن . دهم : غيبت مسلمان كردن . يازدهم : سوگند به دروغ خوردن . دوازدهم : گواهى دروغ دادن . سيزدهم : شراب و هرچه مست‌كننده باشد مثل بنگ و غيره خوردن . چهاردهم : استحلال كعبهء معظّمه ، يعنى حلال داشتن امورى كه در حرم كعبه اقدام به آن حرام است ، مثل كشتن صيد ، و صيد كردن كبوتران حرم ، و ترك كردن احرام در وقت داخل شدن در آن سواى جماعتى كه ايشان را استثنا كرده‌اند . پانزدهم : دزدى كردن . شانزدهم : بيعتى را كه با خدا يا رسول خدا يا يكى از ائمّهء معصومين عليهم السلام بسته شده باشد شكستن . هفدهم : كافر شدن و به ديار كفر رفتن بعد از مسلمان بودن . هجدهم : از رحمت خداى تعالى نوميد بودن . نوزدهم : از مكر خداى تعالى ايمن بودن . و در حكم اين هردو است اعتراض به‌قضا و قدر الهى كردن . بيستم : عاقّ شدن ، يعنى از اطاعت مادر و پدر در هرموضعى كه اطاعت ايشان لازم