سوم : پوشيدن جامهء مصوّر ، به تخصيص در نماز . چهارم : جامهء سياه پوشيدن ، چه از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه : حق‌ّتعالى وحى فرستاد به پيغمبرى از پيغمبران كه به مؤمنان بگو كه : لباس دشمنان مرا نپوشند ؛ يعنى جامهء سياه « 1 » . پنجم : جامهء شهرت پوشيدن [ 1 ] كه به سبب انگشت نما باشد ، چه در حديث آمده كه : كسىكه جامه‌اى بپوشد كه به سبب آن جامه مشهور شود خداى تعالى او را جامه‌اى از آتش دوزخ بپوشاند « 2 » . ) ششم : جامهء سرخ پوشيدن مگر در عروسى . هفتم : پوشيدن جامه‌اى كه زرد باشد يا به زعفران رنگ كرده باشند مگر در عروسى ، چه در حديث آمده كه حضرت امام محمّد باقر عليه السلام فرمود : كه رنگ كردن جامه به زعفران خاصّهء بنىاميّه است « 3 » . و در حديث آمده كه : آن حضرت وقتى قباى زرد پوشيده‌اند و از آن عُذر گفته كه من چون عروسى كرده‌ام جهت آن قباى زرد پوشيده‌ام « 4 » . هشتم : آنكه : يك كفش يا يك نعل پوشيده به راه روند مگر آنكه يكى را به دوختن داده باشند ، چه در حديث آمده كه : هر كه در يك نعل راه رود اگر شيطان ضررى به‌او رساند كسى را ملامت نكند مگر نفس خود را . « 5 » ) نهم : انگشترى از آهن در دست كردن . دهم : عمّامه را نشسته پيچيدن .

--> [ 1 ] - احوط حرمت پوشيدن لباس شهرت است . ( تويسركانى ، صدر ) ( 1 ) من‌لايحضره‌الفقيه 1 : 252 ، حديث 770 . وسائل 4 : 385 ، حديث 8 . مستدرك 3 : 210 ، حديث 1 . ( 2 ) كافى 6 : 445 ، حديث 4 . وسائل 5 : 24 ، حديث 4 . ( 3 ) كافى 6 : 448 ، حديث 10 . وسائل 5 : 30 ، حديث 4 . ( 4 ) كافى 6 : 446 ، حديث 1 و 3 . وسائل 5 : 31 ، حديث 2 و 10 . ( 5 ) كافى 6 : 467 ، حديث 4 و 5 . وسائل 5 : 75 ، حديث 1 و 2 و 3 .