امرود « 1 » : دل را جلا مىدهد ، و معده را دباغت مىكند خصوصاً در وقتىكه طعام خورده باشد . آلو : اطفاى حرارت مىكند ، و صفرا را ساكن مىسازد ، و خشك آن جوشش خون را فرومىنشاند و مرض را ميراند . اترُج : بعد از طعام خوردن نافع است ، و حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله و سلم ترنج سبز را دوست مىداشته‌اند . سنجد : دباغت معده مىكند ، و بواسير را زايل مىسازد ، و ساقين را قوى مىكند ، و تقطير بول را نافع است . كاسنى : امان است از قولنج هر صبح هفت ورق از آن ، و بر هر ورقى از آن قطره‌اى از آب بهشت است ، و باه را زياده مىكند ، و فرزند را نيك مىسازد ، و در آن شفاى هزار مرض است . باد روج : يعنى ريحان كوهى سُدّه را مىگشايد ، و اشتهاى طعام مىآورد ، و سل را مىبرد ، و هضم طعام مىكند و حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام آن را دوست مىداشته‌اند . گندنا « 2 » : جهت سپرز نافع است ، و اگر سه روز بخورند بوى دهن را خوش مىگرداند ، و بادها را دفع مىكند ، و قطع بواسير مىكند ، و امان است از جذام ، حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام آن را با نمك مىخورده‌اند . كرفس : طعام الياس و يوشع و يسع پيغمبران است ، خوردن آن باعث زيادتى حافظه مىگردد ، و دل را پاك مىكند ، و جنون و جذام و برص را بر طرف مىسازد . خرفه « 3 » : حضرت فاطمه عليها السلام آن را دوست مىداشته‌اند . كاهو : خون را صاف مىكند . سداب « 4 » : عقل را مىافزايد .

--> ( 1 ) گلابى . ( 2 ) گندنا : تره . ( 3 ) گياهى است تيره . . . داراى تخم‌هاى ريز و سياه كه در پزشكى به كار مىرود . ( 4 ) گياهى است از ردهء دو لپه . برگهايش ضخيم و سبز مايل به آبى و گلهايش زرد رنگ و ميوه‌اش كپسول كه داراى دانه‌هاى قهوه‌اى است .