بيست و سوم : زهرهاى كشنده ، و امّا چيزى كه بسيار آن كشنده باشد و كم آن كشنده نباشد بسيار خوردن آن حرام است ، چون ترياك و سقمُونيا و تخم حنظل و مانند آنها . بيست و چهارم : بنگ خوردن حرام است . و هرگاه كسى را احتياج به اين چيزهاى حرام بهم رسد مثل آنكه در صحرايى واقع شود و چيزى نباشد كه بخورد سواى آن چيزهاى حرام و ترسد كه اگر نخورد ضعيف شود و پياده نتواند رفت و از همراهى بازماند و ترسد كه او را بكشند يا مال او را ببرند ، در اين صورت جايز است كه آنقدر بخورد كه سدّ رمق او شود و زياده جايز نيست ، به‌شرطى كه آن شخص به جنگ امام عادل نرود و راهزن مسلمانان نباشد ، چه اگر چنين شخصى باشد خوردن چيزهاى حرام در حال اضطرار او را حرام است . و اگر شخصى در صحرائى باشد و چيزى نداشته باشد كه بخورد وترسد كه از گرسنگى بميرد و كسى طعامى داشته باشد كه به قيمت دهد و او را قدرت برقيمت دادن آن نباشد واجب است برآن كس كه طعام به او دهد ، و اگر ندهد به قهر و غلبه از او مىتوان گرفت . و اگر در صحرايى تشنه باشد و ترسد كه بميرد آن مقدار شراب مىتواند خورد كه نميرد . و اگر از تشنگى محتاج به خوردن بول باشد نيز مىتواند خوردن . و فرق نيست ميانهء خوردن بول خود يا غير . و بعضى از مجتهدين برآنند كه بول خود را بخورد نه از ديگرى « 1 » . و خوردن ترياق فاروق حرام است [ 1 ] مگر با احتياج . و امّا هشت قسم مكروه : اوّل : گوشهاى دل و رگهاى حيوانى كه گوشت او را خورند .

--> [ 1 ] مطلقاً معلوم نيست ، و گذشت كلام در آن . ( صدر ) ( 1 ) شهيد اوّل در دروس 3 : 25 به جعفى نسبت داده است .