نمىرسد ، و از ترس مرض امّ صبيان محفوظ مىماند ، و شيطان بر او دست نمىيابد « 1 » . سوم : خاك كربلا على ساكنها التّحيّة والثّنا به‌كام طفل ماليدن ، و اگر خاك كربلا نباشد از آب دجلهء فرات ، و اگر آن نيز نباشد آب شيرين ، و اگر آن نيز نباشد خرما يا عسل در آب ريختن تا شيرين شود و به‌كام او ماليدن . و همچنين سنّت است كه خرما را بخايند وبه‌كام طفل بمالند . چهارم : تراشيدن موى سر طفل در روز هفتم از ولادت . پنجم : تصدّق كردن به وزن موى سر او طلا يا نقره . ششم : نام گذاشتن برآن طفل روز هفتم [ 1 ] و بهترين نامها آن است كه [ در او بندگى خداى تعالى باشد چون عبداللَّه اگر پسر باشد و بعد از آن بهتر آن است كه ] « 2 » محمّد يا احمد يا على يا حسن يا حسين يا جعفر يا طالب نام طفل كند و اگر دختر باشد فاطمه نام كنند ، چه در حديث آمده كه : مفلسى به خانهء داخل نمىشود كه در آن نام محمّد و احمد و على و حسن و حسين و جعفر و طالب و عبداللَّه و فاطمه باشد « 3 » . ) هفتم : كنيت و لقب برطفل گذاشتن . هشتم : ختنه كردن طفل در روز هفتم از ولادت او . [ 2 ] نهم : سوراخ كردن گوش راست طفل را در پايين ، و گوش چپ را در بالا . دهم : عقيقه كردن [ 3 ] جهت طفل در روز هفتم يعنى گوسفند يا شتر كشتن و دادن

--> [ 1 ] - و در بعضى اخبار است كه پيش از ولادت نام گذارند به اسماء مشتركه ما بين ذكور و اناث . ( نخجوانى ، يزدى ) [ 2 ] مستحبّ است كه روز هفتم تولّد طفل او را ولىّ طفل ختنه نمايد و هرگاه نكرد و ماند تا زمان بلوغ بر خود طفل بالغ واجب است كه خود ختنه كند . ( دهكردى ) [ 3 ] و بعضى عقيقه كردن را واجب دانسته‌اند ، چون در اخبار وارد شده است العقيقة واجبة . ( نخجوانى ، يزدى ) ( 1 ) كافى 6 : 23 ، حديث 1 و 2 و 6 . وسائل 21 : 405 و 406 ، حديث 1 و 2 و 3 . ( 2 ) اين مقدار در بعضى از نسخه‌ها نيست . ( 3 ) كافى 6 : 19 ، حديث 8 . وسائل 21 : 396 ، حديث 1 .