امّا آن هشت امر كه مكروه است : اوّل : كفن را به آهن يا فولاد بريدن . دوم : پيراهنى را كه به جهت ميّت قطع كنند آستين گذاشتن . امّا اگر ميّت را در پيراهن خودش كفن كنند آستين داشتن آن پيراهن مكروه نيست ، امّا مكروه است كه تكمه داشته باشد [ 1 ] . سوم : ريسمانى كه كفن را به آن مىدوزند به آب دهن تر ساختن [ 2 ] . چهارم : كفن را بُخُور كردن . پنجم : در كتان كفن كردن . ششم : در قصب مثل قطنى [ 3 ] و غير آن كفن كردن . هفتم : به سياهى چيزى در كفن نوشتن . هشتم : كافور در چشم و گوش ميّت گذاشتن . و بدان كه اگر زن آبستن باشد و بميرد و فرزندى كه در شكم دارد زنده باشد واجب است كه شكم او را از جانب چپ او بدرند و فرزند او را بيرون آورند ، و شكم او را بدوزند . و اگر فرزند در شكم بميرد و مادر زنده باشد و نتوان درست بيرون آوردن ، زنى دست به شكم او بَرَد و طفل را پاره كند و بيرون آورد ، پس اگر طفل چهارماهه باشد او را به‌طريق مقرّر سه غسل دهند ، و در سه پارچه [ 4 ] به‌دستورى كه گذشت كفن كنند و دفن نمايند . و اگر كمتر از چهار ماهه باشد در لتّه پيچند و بىغسل دفن نمايند . فصل آنچه متعلّق به ميّت است از وقتى كه از كفن كردن او فارغ شوند تا وقتى كه او را به خاك سپارند

--> [ 1 ] بلكه مستحبّ است قطع تكمه او ، بلكه احوط است . ( خراسانى ) [ 2 ] ترك‌تر ساختن ريسمان را به آب دهن نمايند رجاءً . ( خراسانى ) [ 3 ] بنابر ادّعاء بعضى فضلا « قطنى » اسم بلدى است در فارس و « قصب » اسم‌جامه‌است منسوب به آنجا شبيه به بُرد . ( نخجوانى ) [ 4 ] اين احوط است . ( تويسركانى )