خورنده خلاف است . شيخ طبرسى براين رفته كه حرام مىشود . [ 1 ] « 1 » و خواهران و برادران آن طفل كه از آن زن شير نخورده باشند مىتوانند كه دختران شيردهنده و شوهر او را نكاح كنند ، و بعضى از مجتهدين اين را نيز حرام مىدانند « 2 » . و حرام مىسازد رضاع لاحق نكاح سابق را ، مثلًا اگر مادر شخصى زن او را شير دهد آن زن برآن شخص حرام مؤبّد مىشود ، و اگر زن بزرگ شخصى زن كوچك او را شير دهد هردو برشوهر حرام مىشوند هر گاه برزن بزرگ [ 2 ] دخول كرده باشد و اگر دخول نكرده باشد زن بزرگ حرام مىشود و بس . [ 3 ] قوم ششم : زنانى كه شوهر داشته باشند يا در عدّهء رجعيّه باشند و جمعى [ 4 ] با ايشان زنا كنند ، چه در اين صورت آن زنان برآنهايى كه دخول كرده‌اند حرام مؤبّد [ 5 ] مىشوند . و كنيزى كه آقاى او با او دخول كرده باشد اگر شخصى با او دخول كند آيا برآن شخص آن كنيز حرام مىشود يا نه ؟ ميانهء مجتهدين خلاف است . [ 6 ] قوم هفتم : زنانى كه ايشان را شوهران ايشان طلاق گفته باشند و هنوز از عدّه بيرون

--> [ 1 ] - اظهر عدم حرمت است ، چنانچه مذهب مشهور است . ( دهكردى ، نخجوانى ، يزدى ) [ 2 ] يعنى اگر شير غير باشد همان كبيره حرام مىشود مؤبّد و صغيره حرام مىشود جمعاً ، پس‌نكاح زن كوچك منفسخ مىشود محتاج مىشود به عقد جديد ، مگر اين‌كه مدخوله باشد آن وقت هر دو حرام مىشوند بر او و از براى كبيره است مطالبهء مهر اگر مدخوله باشد نه غير مدخوله ، و از براى صغيره است نصف مهر ، مگر اين‌كه دفعهء آخر شير كامل اين صغيره در حالتى باشد كه كبيره مثلًا در خواب باشد بخورد تمام مهر او ساقط است . ( نخجوانى ) [ 3 ] لكن نكاح زن كوچك منفسخ مىشود . ( يزدى ) [ 4 ] يا يك نفر . ( يزدى ) [ 5 ] احوط حرمت ابدى است در زنا به ذات البعل و در معدّهء رجعيّه يا باينه يا عدّهء وفات‌و همچنين احوط الحاق كنيزى است كه آقا با او وطى كرده باشد . ( تويسركانى ) [ 6 ] حرمت معلوم نيست . ( يزدى ) ( 1 ) مجمع البيان 3 : 28 . ( 2 ) شيخ طوسى ، نهايه 2 : 302 و خلاف 5 : 93 . ابن حمزه ، وسيله : 302 .