ششم آنكه : شير آن زن از نكاح صحيح بهم رسيده باشد ، پس اگر از زنا باشد رضاع بهم نمىرسد . و از شيرى كه از دخول كردن به شبهه بهم رسد آيا رضاع به آن بهم مىرسد يا نه ؟ ميانهء مجتهدين خلاف است . اقرب آن است كه بهم مىرسد . و رضاى شوهر و آقا در شير دادن شرط نيست ، پس اگر زنِ كسى يا كنيز شخصى بىرخصت شوهر يا آقا طفلى را شير دهد رضاع بهم مىرسد . و همچنين زاييدن زن حامله در شير دادن شرط نيست ، پس اگر زن آبستن پيش از زاييدن طفلى را شير دهد رضاع بهم مىرسد . و همچنين دوام نكاح در آن زن شرط [ 1 ] نيست پس اگر متعهء شخصى كه از او آبستن باشد يا زن حامله كه شوهرش طلاق داده باشد طفلى را شير دهد رضاع بهم مىرسد . هفتم آنكه : طفل آن مقدار از شير آن زن بخورد كه استخوان او سخت شود و گوشت برويد ، يا آنكه يك شبانه روز شير بخورد ، يا پانزده مرتبه آنقدر كه سير شود و به خودى خود سر از شير خوردن بردارد و پستان را بگذارد . و در حديث صحيح وارد شده كه ده مرتبه كافى است [ 2 ] « 1 » . هشتم آنكه : طفل در اين ميانه پانزده مرتبه شير زنى ديگر را نخورد . نهم آنكه : شير خوردن طفل پيش از دو ساله شدن او باشد و بعضى از مجتهدين

--> [ 1 ] - بلى شرط است كه شير زن مستند بر وطى صحيح باشد به اين‌كه زن معقوده باشد به عقددوام يا منقطع يا اين‌كه از روى ملكيّت زن باشد يا از تحليل چنانچه هرگاه وطى از روى شبهه باشد پس حكم آن نيز حكم وطى به عقد است هرگاه شبهه هم از طرف زن و هم از طرف مرد باشد ، و امّا اگر شبهه از يك طرف باشد بالنّسبة به او حكم وطى صحيح جارى مىشود كه نشر حرمت باشد و بالنّسبه به طرف ديگر حكم زنا بر او جارى است ، زيرا شير ولادت از زنا نشر حرمت نمىكند على الاظهر مطلقاً . ( نخجوانى ) [ 2 ] پس البتّه ترك احتياط ننمايند . ( صدر ) ( 1 ) كافى 5 : 439 ، حديث 10 . وسائل 20 : 380 ، حديث 19 .