چهارم : عقد كردن در سه روز آخر ماه . پنجم : ترك « بسم‌اللَّه » كردن در حالت دخول . ششم : زياده از دو روز طعام دادن . هفتم : درحال جماع نگاه به فرج زن كردن ، و كراهت ديدن اندرون آن بيشتر است . و بعضى از مجتهدين اين را حرام مىدانند [ 1 ] « 1 » و در حديث آمده كه اگر فرزندى در اين حال حاصل آيد كور خواهد آمد « 2 » . ) هشتم : سخن‌گفتن درحال جماع خصوصاً مرد را ، مگر ذكر خداى تعالى چه در حديث آمده كه اگر در حال جماع سخن گويند فرزندى كه حاصل شود گنگ خواهد بود « 3 » . ) نهم : طعام عروسى را مخصوص مالداران ساختن ، امّا اگر بعضى مفلس و بعضى مالدار باشند جايز است . دهم : رفتن به مجلس عروسى كافر . يازدهم : غارت كردن آنچه در عروسى نثار كنند هرگاه ندانند [ 2 ] كه صاحب آن راضى [ 3 ] نيست . دوازدهم : شوهر كردن زن مرد فاسق را ، خصوصاً اگر شراب خوار [ 4 ] يا سنّى ، يا مستضعف باشد . سيزدهم : نكاح كردن زنانى كه سياه باشند ، سواى زنان لولى « 4 » .

--> [ 1 ] - اين قول خالى از قوّت نيست . ( نخجوانى ) [ 2 ] البتّه در اين صورت ترك غارت نمايند . ( صدر ) [ 3 ] با شكّ در رضا احوط منع است . ( تويسركانى ) * به شرط اين‌كه ظاهر فعل دالّ بر رضا باشد والّا جايز نيست . ( دهكردى ، نخجوانى ، يزدى ) [ 4 ] سابقاً در محرّماتش شمردند . ( صدر ) ( 1 ) ابن حمزه ، وسيله : 314 . ( 2 ) من لا يحضره الفقيه 3 : 552 . وسائل 20 : 121 حديث 3 و 5 و . . . ( 3 ) كافى ، 5 : 498 ، حديث 7 . فقيه 3 : 552 ، حديث 4899 و جلد 4 : 5 ، حديث 4968 . وسايل 20 : 123 . ( 4 ) لولي : نازك و لطيف و ظريف .