بيست و يكم : افساد نكاح چون [ 1 ] شير دادن زن بزرگ زن كوچك را و غير آن . بيست و دوم : هر گاه عوض چيزى كه زن در خلع كردن مىدهد تلف شود ضامن است عوض آن را . بيست و سوم : ضمان قيمت بهيمه با دخول كردن به او . بيست و چهارم : ضمان ديت آدمى و اعضاى او و ارش نقصان ، به‌طريقى كه در آخر اين كتاب مذكور خواهد شد . بيست و پنجم : حيوان مأكول اللحم يا غير آن را كشتن ، چه كشنده تفاوت ميان زنده و كشته او را ضامن است اگر تفاوتى داشته باشد ، و اگر تفاوتى نداشته باشد ضامن [ 2 ] قيمت آن است . بيست و ششم : چارواى كسىكه در شب يا روز نقصانى به زراعت يا غير آن رساند ، صاحبش با تقصير ضامن است . [ هرگاه يكى از سگ شكارى و سگ باغ و زراعت را بكشند ضامن است . ] [ خوك و شراب كافر و يهود ايمن مستتر را تلف كردن ضامن قيمت است ] « 1 » .

--> [ 1 ] ضمان مهر در اين فرض مشكل است . ( دهكردى ، يزدى ) [ 2 ] با عدم تفاوت ضمان نيست . ( يزدى ) ( 1 ) اين مسأله و ماقبل آن در بعضى از نسخه‌ها نيست .