مطلب دوم در بيان عاريت دادن و امانت نزد كسى سپردن و در آن دو فصل است : فصل اوّل در عاريت دادن و آن عقدى است جايز ، و هريك از ايشان را مىرسد رجوع كردن ، الّا در دفن ميّت مسلمان كه در آن رجوع بعد [ 1 ] از دفن جايز نيست ، چه شكافتن قبر حرام است تا آنكه استخوان او پوسيده شود . و بعضى از مجتهدين استثنا كرده‌اند چيزى را نيز كه رجوع كردن به آن ضرر رسد به كسىكه آن را عاريت كرده ، چون پارچهء چوبى كه جهت بستن رخنهء كشتى به‌عاريت گرفته باشد در دريا ، رجوع به [ 2 ] آن نمىرسد چه آن موجب ضرر است « 1 » . و شروط آن هفت است : اوّل : ايجاب ، و آن هرچيزى است كه دلالت كند برعاريت گرفتن چيزى از كسى ،

--> [ 1 ] - شبهه نيست در اينكه عدم رجوع در دفن و در آنچه بعضى از مجتهدين گفته‌اند موافق‌احتياط است و سزاوار نيست ترك اين احتياط . ( تويسركانى ) [ 2 ] البتّه رجوع ننمايند . ( صدر ) ( 1 ) علّامهء حلّى ، تحرير 3 : 214 . شهيد ثانى ، مسالك 5 : 134 و روضه 4 : 259 .