مىشود مىبايد كه كفّاره بدهد « 1 » . و در بعضى احاديث اهل‌بيت عليهم السلام وارد شده كه : هرگاه كسى نذر روزه كند و بعد از آن عاجز شود به‌عوض هرروزى نيم من [ 1 ] تبريز گندم تصدّق نمايد « 2 » . و مجتهدين اين حديث را حمل كرده‌اند برآنكه اين تصدّق [ 2 ] سنّت است « 3 » . و حكم عهد نمودن در جميع شرايط و احكام حكم نذر كردن دارد [ 3 ] مگر در صيغه كه عوض « للَّهِ عَلَيَّ » در عهد « عاهَدْتُ اللَّهَ » بايد گفت .

--> [ 1 ] - ظاهر آنچه وارد شده است يك مدّ است . ( نخجوانى ) * بلكه يك مدّ . ( يزدى ) [ 2 ] اولى و احوط عدم ترك است . ( تويسركانى ) [ 3 ] الحاق عهد به نذر در جميع شروط و احكام محلّ تأمّل است و مراعات احتياط در . . . مستحسن است . ( تويسركانى ) ( 1 ) شيخ طوسى ، خلاف 6 : 187 مسألهء 105 ، نهايه 3 : 66 . ( 2 ) كافى 7 : 457 ، حديث 15 . وسائل 23 : 312 ، حديث 1 . ( 3 ) علّامه ، مختلف 8 : 215 . شهيد ثانى ، مسالك 10 : 34 و جلد 11 : 394 . حرّ عاملى ، وسائل 23 : 313 ، ذيل حديث 2 .