منافى غسل باشد نكند [ 1 ] مثل قصد ريا [ 2 ] يا خُنك ساختن بدن [ 3 ] يا چرك بر طرف كردن از بدن يا قصد حدث اكبر كردن در اثناى آن [ 4 ] امّا اگر قصد حدث اصغر كند اين غسل نزد بعضى ازمجتهدين باطل‌است « 1 » چنان كه عن‌قريب به‌تفصيل مذكور خواهدشد . هفدهم : غسل ارتماسى نكند هر گاه احرام يا روزهء واجبى داشته باشد و افطار بر او حرام باشد كه آن غسل باطل است ، چه سر در آب فروبردن در احرام و روزهء واجب حرام است [ 5 ] . امّا اگر روزهء سنّتى داشته باشد غسل ارتماسى كند صحيح است [ 6 ] و همچنين اگر در روزهء واجب به سهو غسل ارتماسى كند آن غسل صحيح است [ 7 ] . و هر گاه شخصى به آب غوطه خورد و در زير آب به ياد آورد كه روزهء واجبى دارد

--> و مبطل است ، قصد رياء به جهت آنكه شرك منافى خلوص است و همچنين قصد خنك ساختن بدن يا چرك بر طرف نمودن از آن مگر آنكه برگردد به قصد اول و تدارك كند آنچه را كه به قصد دوم به عمل آورده ، امّا قصد حدث در اثناى غسل ، پس منافى بودن آن محلّ تأمّل است هرچند احوط ترك نمودن آن است . ( كوهكمره‌اى ) [ 1 ] - مگر آنكه پيش از شستن جزئى برگردد به قصد و نيّت اوّل ، يا اگر جزئى را شسته با آن قصدآن را اعاده كند ، بلى در ريا مطلقاً باطل است هرچند آن جزء را اعاده كند . ( يزدى ) [ 2 ] اقوى اين است كه ريا حرام است و مبطل و قصدهاى ديگر نه حرام است و نه مبطل و احوط ترك آنها است . ( تويسركانى ) [ 3 ] قصد خنك شدن و مثل آن اگر بنحو تبعيّت باشد عيب ندارد . ( خراسانى ) [ 4 ] مجرد قصد حدث اكبر در اثناء غسل باطل نيست ، اگر چيزى از شستن بدن در حال بىقصدى نباشد . ( خراسانى ، مازندرانى ) [ 5 ] حرام و مبطل بودن ارتماس در حال احرام و در صوم واجب ا حوط است . ( تويسركانى ) [ 6 ] غسل او صحيح است ، امّا روزه هرگاه عمداً ارتماس نموده ظاهراً باطل است ، هرگاه ارتماس را مبطل روزه دانستيم و فرقى بين روزه واجبى و مستحبىّ نيست على الظاهر . ( دهكردى ) * صحّت غسل با بقاء شخص در حال صيام محلّ تأمّل است . ( كوهكمره‌اى ) * و لكن در صورت عمل روزهء او باطل مىشود . ( يزدى ) [ 7 ] صحّت غسل در صورت مفروضه گويا مسلّم است در ميان فقهاء . ( كوهكمره‌اى ) ( 1 ) علّامهء حلّى ، نهاية الإحكام : 1 : 107 .