مطلب اوّل در بيان وقف كردن و توابع آن و در آن سه فصل است : فصل اوّل در شروط وقف : بدان‌كه شروط وقف شانزده است : اوّل : اهليّت واقف ، پس وقف غيربالغ و ديوانه كه تمام وقت ديوانه باشد صحيح نيست ، و كسىكه گاهى ديوانه باشد و گاهى نباشد در وقت غيرديوانگى وقفش صحيح است . و در وقف طفلى كه ده سال داشته باشد ، ميانهء مجتهدين خلاف است ، اصحّ عدم صحّت [ 1 ] است . و گويا آن جماعتى كه گفته‌اند وقف او صحيح است مستَنِد شده‌اند به حديثى كه واقع شده در جواز صدقهء « 1 » او و حمل كرده‌اند تصدّق را بروقف چه وقف نيز صدقهء جاريه است . و همچنين وقف مست و بىهوش و قرض دارى [ 2 ] كه حاكم شرع او را از مالش منع كرده صحيح نيست . و همچنين وقف غلام نيز صحيح نيست

--> [ 1 ] . - عدم صحّت احوط است . ( تويسركانى ) [ 2 ] و مثل اين است سفيه ، لكن اين دو اگر وقف كنند لزوم وقف اينها موقوف است بر اجازهءغرما بالنسبه بر مفلس و بر اجازهء ولىّ بالنسبه بر سفيه و امّا وقف مريض در مرض موت صحيح و لازم است و از اصل تركه بيرون است نه از ثلث بنابر اظهر . ( نخجوانى ) ( 1 ) كافى 7 : 28 ، حديث 1 . وسائل 19 : 362 ، حديث 4 .