دست خود را به آن رساند و دست خود را ببوسد ، و اگر دست نتواند رسانيد به جانب حَجَر به دست راست اشارت كند و اين دعا [ 1 ] بخواند : « اللَّهُمَّ انيْ اؤْمِنُ بِوَعْدِكَ وَاوْفي بِعَهْدِكَ ، اللَّهُمَّ امانَتيْ ادَّيْتُها وَميْثاقيْ تَعاهَدْتُهُ لِيَشْهَدَ ليْ بِالْمُوافاةِ ، اللَّهُمَّ تَصْديْقًا بِكِتابِكَ وَعَلى سُنَّةِ نَبِيِّكَ ، اشْهَدُ انْ لا الهَ الَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَريْكَ لَهُ وَانَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَكَفَرْتُ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَالْلّاتِ وَالْعُزّى وَعِبادَةِ الشَّيْطانِ وَعِبادَةِ كُلِّ نِدٍّ يُدْعا مِنْ دُوْنِ اللَّهِ ، اللَّهُمَّ الَيْكَ بَسَطْتُ يَديْ وَفيْما عِنْدَكَ عَظُمَتْ رَغْبَتيْ فَاقْبَلْ سَعْييْ وَاغْفِرْلي وَارْحَمْنىْ ، اللَّهُمَّ انيْ اعُوْذُبِكَ مِنَ الْكُفْرِ وَالْفَقْرِ وَمَواقِفِ الْخِزْىِ فِى الدُّنْيا وَالْاخِرَةِ » . و چون از اين دعا فارغ شود شروع در طواف كند . فصل دوم در بيان باقى امورى كه متعلّق است به طواف : و آن بيست و سه امر است : يازده امر واجب ، و دوازده امر سنّت : امّا يازده امر واجب : اوّل : نيّت طواف به اين طريق كه : طواف عمرهء تمتّع [ 2 ] مىكنم از براى آنكه واجب [ 3 ] است تقرّب به خدا . و نيّت را مقارن طواف سازد ، بروجهى كه جزء اوّل جانب چپ او در ابتداى طواف محاذى جزء اوّل حجر اسود باشد [ 4 ] و اين به دو طريق مىشود : اوّل آنكه : در مقابل حَجَرِ اسْوَدْ بايستد و مقارن نيّت ، خود را بگرداند تا در ابتداى طواف كردن كلّ بدن او به محاذات كلّ حجر اسود بگذرد . دوم آنكه : در مقابل حجرِ اسْوَدْ نايستد بلكه آن را جانب چپ خود گيرد و بعضى از اجزاى بدن خود را پيش

--> [ 1 ] - نه به قصد دعاء خاصّ ، بلكه به قصد مطلق دعا . ( خراسانى ) [ 2 ] اگر در عمرهء تمتّع باشد . ( خراسانى ، مازندرانى ) [ 3 ] قصد وجوب يا ندب لزومى ندارد ، بلكه قصد طواف معيّن كفايت مىكند . ( تويسركانى ) * قصد وجوب لازم نيست اگرچه احوط است . ( خراسانى ) * نيّت وجوب احوط است . ( كوهكمره‌اى ) [ 4 ] و در ابتداى به حجرالاسود كفايت مىكند صدق عرفى كه در عرف بگويند ابتداء كرد درطرف به حجر و همچنين در اختتام به حجر صدق عرفى كافى است . ( تويسركانى )