الشمسين و حبل‌المتين « 1 » بيان آن شده است ، بنابراين بايد كه رو و دستها را زياده از يك نوبت نشويد [ 1 ] كه اگر دو نوبت بشويند آبِ نوبت دوم آب وضو نخواهد بود ، پس مسح سر و پا به آب تازه خواهد شد و وضو باطل خواهد شد . و امّا آن نُه چيز كه در وضو به فعل آوردن آن مكروه است : أوّل : استعانت نمودن ، يعنى ديگرى آب در كف دست اين‌كس بريزد كه اين‌كس روى خود يا دستهاى خود را بشويد . امّا اگر آب وضو را بر رو و يا دست اين‌كس بىضرورت بريزند [ 2 ] وضو صحيح نيست . دوم : وضو ساختن به آبىكه در آفتاب گرم شده باشد . سوم : وضو ساختن از ظرفى كه بر آن صورت حيوانى نقش شده باشد . چهارم : وضو ساختن از ظرفى كه طلاكوب يا نقره‌كوب باشد .

--> قول ثانى احوط است . ( تويسركانى ) * اين مذهب در غايت ضعف است . ( كوهكمره‌اى ) * قوّت معلوم نيست بلكه قول اوّل بسيار قوّت دارد و فرق نيست در اين حكم ما بين دست راست و دست چپ و مستحبّ است از براى مرد ابتداء نمودن به ظاهر ذراع در شستن اوّل و به باطن آن در شستن دوم و مستحبّ است براى زن عكس آن . ( نخجوانى ) * مذهب اوّل اقوى است . ( يزدى ) [ 1 ] - احوط نشستن مخصوص دست چپ است بيشتر از يك مرتبه به جهت احتياط مسح‌و همچنين است دست راست اگر به آن دست چپ را نشويد . ( خراسانى ) * البّته در شستن دست چپ اقتصار به يك نوبت نمايد و احوط در شستن باقى نيز همين است . ( مازندرانى ) [ 2 ] ظاهر اين است كه هرگاه آب به دست بريزد لكن وضوء گيرنده قصد شستن به او نكند بلكه بعد از آب ريختن خود دست بمالد به قصد شستن وضوء صحيح باشد ، و بالجمله شستن غير بدون ضرورت باعث بطلان مىشود نه محض آب ريختن . ( تويسركانى ) * گذشت كه هرگاه مباشر شستن خودش باشد بعد از ريختن آن كس ضرر ندارد ، هرچند مكروه است . ( يزدى ) ( 1 ) مشرق الشمسين : 290 ، حبل المتين 1 : 108 .