كه كفّاره او را بدهد . هشتم از روزه‌هاى حرام : [ 1 ] روزهء مسافر است به نيّت وجوب هر گاه سفر او مباح باشد ، مگر در سه جا كه روزهء واجب در سفر مباح در آن سه جا جايز است و حرام نيست : اوّل : روزهء نذرى كه سفرًا و حضرًا [ 2 ] قيد شده باشد . دوم : روزهء سه روز در وقت حجّ هر گاه قربانى يافت نشود ، چنان‌كه در باب حجّ مذكور مىشود . سوم : روزهء هجده روز شخصى را كه درحجّ قبل از غروب آفتاب از عرفات بيرون رود ، چنان‌كه در باب حجّ مذكور خواهد شد . نهم از روزه‌هاى حرام : روزهء ايّام تشريق است ، و آن يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ماه ذى حجّه است ، شخصى را كه در منى باشد ، كه اگر در غير منى باشد روزهء آن حرام نيست ، بلكه ثواب دارد . فصل چهارم در بيان روزهء مكروه و آن چهار است : اوّل : روزهء سنّتى در سفر [ 3 ] .

--> * بلكه واجب نيست . ( خراسانى ) * وجوب كفّاره محلّ تأمّل است . ( دهكردى ، يزدى ) * معلوم نيست وجوب كفّاره در اين صورت ، بلكه وجوب قضاء بر زوجه و كنيز ثابت نيست ، حكم به فساد صوم آنها نمىتوان نمود . ( مازندرانى ، نخجوانى ) [ 1 ] - حرمت روزه ماه رمضان و قضاى آن در سفر مذكور بى اشكال است امّا حرمت باقى پس‌محلّ تأمّل است ، هرچند احوط ترك است . ( كوهكمره‌اى ) [ 2 ] يا خصوص سفر قيد شده باشد . ( يزدى ) [ 3 ] بلكه احوط ترك است مگر اتيان نمايد به آن رجاءً . ( خراسانى ) * احوط ترك آن است ، بلكه عدم جواز خالى از قوّت نيست . ( دهكردى ، يزدى ) * بلكه احوط ترك است . ( صدر ) * جواز آن محلّ اشكال است ، احوط اگر نگوئيم اقوى ترك آن است . ( مازندرانى ، نخجوانى )