مطلب دوم در بيان روزه‌هاى واجب و سنّت و مكروه و حرام اين مطلب شامل چهار فصل مىباشد : فصل اوّل در بيان روزه‌هاى واجبى و آن بر هشت قسم است : اوّل : روزه ماه رمضان است . و ثابت مىشود داخل شدن ماه رمضان به يكى از سه چيز : اوّل آنكه : معلوم شود كه از ماه شعبان سى روز گذشته . دوم آنكه : شياع ، يعنى جمعى كثير كه از سخن ايشان ظنّ [ 1 ] حاصل شود ، اخبار نمايند كه ماه را ديده‌اند . سوم آنكه : دو مرد عادل گواهى دهند [ 2 ] كه

--> [ 1 ] - اقوى عدم ثبوت به شياع ظنّى ، بلى به شياع علمى ثابت مىشود ، بلكه ثابت مىشود به‌علم مطلقا ، اگرچه به واسطه شياع نبوده باشد و همچنين ثابت مىشود به حكم حاكم شرع اگرچه در حقّ حاكمى بوده باشد على الاقوى . ( تويسركانى ) * شياع ظنّى كافي نيست ، لكن احتياط بهتر است . ( دهكردى ، كوهكمره‌اى ، يزدى ) * معلوم نيست . ( صدر ) * كفايت ظنّ معلوم نيست ، بلكه بايد مفيد علم باشد . ( مازندرانى ) [ 2 ] هرگاه دو عادل در شهادت متّهم نباشند ، مثل اين كه در بلد عظيم جمع كثيرى و خلق‌بسيارى استهلال كنند و ماه را نبينند ، در اين صورت به شهادت آن دو نفر ثابت نمىشود . ( دهكردى )