اهل فضل و تقوى گردانند ، و اگر مأموم يك شخص باشد در جانب راست پيشنماز ايستد اگر مرد باشد ، و اگر زن يا خنثى باشد در پس سر پيشنماز ايستد . و اگر زن پيشنمازى زنان كند داخل صف ايشان ايستد و تقدّم برايشان نكند . و نيز سنّت است كه پيشنماز در ذكر ركوع و سجود و قنوت جهر نمايد ، و نماز را تطويل ننمايد به سوره‌هاى دراز خواندن يا به‌تطويل قنوت يا ذكر ركوع و سجود و امثال آن . و هر گاه پيشنماز در اثناى نماز واقف شود كه شخصى داخل مسجد شد و ارادهء نماز جماعت دارد انتظار او بكشد به‌تطويل ذكر يا قراءت تا آن شخص ركعت را دريابد ، و مىبايد كه مدّت انتظار زياده از مقدار ذكر ركوع نباشد . و هر گاه داند كه جماعتى حاضر خواهند شد كه با او اقتدا كنند انتظار آمدن آن‌جماعت بكشد آن‌قدر كه وقت فضيلت نماز فوت نشود . و مكروه است كه پيشنماز جولاه « 1 » باشد اگرچه عالم باشد ، يا حجّام « 2 » باشد اگرچه زاهد باشد يا دبّاغ باشد اگرچه عابد باشد . و همچنين مكروه است كه كور باشد يا افلج يا جذام يا برص [ 1 ] داشته باشد ، مگر آنكه پيشنمازى جماعتى كند كه در اين علّتها مثل او باشند . و همچنين مكروه است اقتدا كردن شخصى كه وضو دارد به شخصى كه نماز را به‌واسطهء ضرورت به تيمّم مىگزارد .

--> [ 1 ] احوط ترك امامت صاحب جذام و برص است . ( خراسانى ) * امامت صاحب يكى از اين دو علّت مكروه است ، اگرچه براى مثل خود امامت كند . ( كوهكمره‌اى ، مازندرانى ) ( 1 ) بافنده ، نسّاج . ( 2 ) حجامتگر .