باشند ، و چون پيشنماز به ركعت دوم شروع نمايد به سجود روند و صف اوّل به حراست اشتغال نمايند ، و چون به ركوع رود هردو صف با او ركوع كنند و چون به سجود رود صف اوّل با او سجود كنند و صف دوم حراست نمايند ، و چون با صف اوّل به تشهّد مشغول شود صف دوم به سجود روند و بعد از تشهّد هردو صف با او سلام دهند . و بدان‌كه در نماز خوف چون محلّ ضرورت است سلاح با خود داشتن واجب است هرچند سلاح نجس باشد و اگر كلاه خود پيشانى را بپوشد و نتوان دور كردن در وقت سجود ، دور كردن لازم نيست و نماز صحيح است . تتمّه : هر گاه جنگ درگيرد در آن وقت به هرطريق كه ممكن باشد ايستاده يا سواره يا در حالت راه رفتن نماز بگزارد پس اگر رو به قبله كردن در كلّ نماز متعذّر باشد در بعضى كه تواند بكند اگرچه تكبير احرام باشد و بس و سجده بر يال اسب يا كوههء « 1 » زين كند ، و اگر ركوع و سجود متعذّر باشد اشارت به سر كافى است و اگر نتواند به چشم اشارت كند . و اگر حال به جايى رسد كه اشارت نيز ممكن نباشد عوض هرركعت « سُبْحانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ للَّهِ وَلا الهَ الَّا اللَّهُ وَاللَّهُ اكْبَرُ » بگويد ، پس عوض نماز مغرب سه‌نوبت بگويد و عوض هريك از چهار نماز ديگر دو نوبت [ 1 ] و نيّت و تكبير احرام و تشهّد و تسليم بجاآورد . فصل چهارم در بيان احكام نماز جماعت : از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه نماز جماعت افضل است از نماز منفرد به بيست و چهار درجه « 2 » . و جماعت در نمازهاى پنج‌گانهء يوميّه مستحبّ است به‌استحباب مؤكّد . و در نماز جمعه واجب است ، خواه سنّت گزارده شود و خواه واجب ،

--> [ 1 ] - اين در صورتى است كه وظيفه دو ركعت باشد و نتواند او را ولو به اشاره بجا آورد . ( كوهكمره‌اى ) ( 1 ) بلندىِ پيش و پس زين اسب . ( 2 ) تهذيب 3 : 25 ، حديث 85 . وسائل 8 : 285 ، حديث 1 .