پنجم : هر گاه نداند [ 1 ] كه يك ركعت گزارده يا دو ركعت [ 2 ] . ششم : شكّ در عدد ركعات نماز مغرب [ 3 ] كردن . هفتم : ركنى از اركان خمسهء نماز كه نيّت و تكبير احرام [ 4 ] و قيام و ركوع و دو سجده است زياده [ 5 ] يا كم كردن ، اگر چه از روى سهو باشد . هشتم : [ 6 ] فعل كثير در اثناى نماز كردن به حيثيّتى كه در عرف او را مُصلّى نگويند [ 7 ] اگرچه سهواً باشد . امّا اگر فعل قليل باشد مثل كفش كندن يا عقرب به يك ضرب كشتن يا يك قدم پيش يا پس رفتن نماز باطل [ 8 ] نمىشود . نهم : سكوت طويل كردن به‌طريق فعل كثير كه در عُرف او را مُصلّى نگويند . دهم : يك ركعت يا زياده فراموش كردن و به خاطر نرسد مگر وقتى كه در ما بين امرى از او صادر شده باشد كه نماز به آن باطل شود عمداً و سهواً مثل حدث يا پشت به‌قبله كردن ، امّا اگر در ما بين امرى صادر شده باشد كه اگر عمداً صادر شود نماز باطل مىشود و اگر سهواً صادر شود نماز باطل نمىشود - مثل تكلّم به [ 9 ] دو حرف - در اين

--> [ 1 ] يعنى شكّ نمايد در اثناء نماز بين يك و دو و در هر نماز واجبى ، مگر در نماز احتياط . ( مازندرانى ، نخجوانى ) [ 2 ] و همچنين هرگاه نداند دو ركعت است يا سه ، يا دو ركعت است يا چهار ، يا دو ركعت است يا سه يا چهار ، پيش از اكمال سجدتين . ( يزدى ) [ 3 ] بلكه در هر نماز غير چهار ركعتى از فرايض . ( خراسانى ) * و همچنين نماز صبح و هر نماز واجب دو ركعتى غير از نماز احتياط . ( دهكردى ، يزدى ) * و همچنين شكّ كردن در نماز صبح و هر نماز واجب دو ركعتى ، غير از نماز احتياط ، مثل نماز در سفر يا نماز جمعه يا نماز عيد ، واجب و غير آن . ( مازندرانى ، نخجوانى ) [ 4 ] در بطلان نماز به زيادتى تكبير احرام سهواً اشكال است . ( خراسانى ) [ 5 ] زياد كردن نيّت متصوّر نيست . ( كوهكمره‌اى ) [ 6 ] مبطل بودن هشتم و نهم احوط است . ( تويسركانى ) [ 7 ] يعنى ماحى صورت صلاة باشد . ( نخجوانى ، يزدى ) [ 8 ] هر فعلى كه ماحى صورت نماز است مبطل است ، چه قليل و چه كثير . ( كوهكمره‌اى ) [ 9 ] اگر تكلّم سهواً باشد نماز باطل نمىشود و عمداً مبطل است چنان كه ذكر شد . ( تويسركانى )