امّا آن پنج چيز كه سنّت است : اوّل : آن است كه در جايى نشيند كه هيچ‌كس او را نبيند مثل گودال يا پس ديوار . دوم‌آنكه : در وقت داخل شدن به طهارتخانه پاى چپ خود را پيش كند و در وقت بيرون آمدن پاى راست را . سوم‌آنكه : در وقت طهارت كردن سنگينى بدن خود را برپاى چپ اندازد . چهارم : سه نوبت از مقعد تا بيخ ذكر را مسح نمايد و بعد از آن از بيخ ذكر تا سر حشفه و بعد از آن سه نوبت ذكر را بِيَفْشارد . [ 1 ] پنجم : اوّل مقعد را طهارت دهد و بعد از آن ذكر را . و امّا آن هشت چيز كه در وقت طهارت كردن به فعل آوردن آن مكروه است : اوّل : روى يا پشت خود را به جانب آفتاب يا ماه كردن [ 2 ] به‌عنوانى كه نور آفتاب يا ماه به عورتين او بتابد [ 3 ] و يا روى به جانب باد بول كردن . دوم : به دست راست استنجا كردن . سوم : بول كردن در زمين سخت كه بيم آن باشد كه قطرات بول برگردد . چهارم : بول كردن در سوراخهاى حيوانات مثل مورچه و مار و امثال آن . پنجم : طهارت گرفتن در شارع [ 4 ] و در جايى كه مردم از آنجا آب برمىدارند و در جايىكه مردم در آنجا جمع مىشوند . ششم : طهارت كردن در آب ، خواه روان و خواه ايستاده . هفتم : طهارت كردن در زير درختى [ 5 ] كه ميوه داشته باشد يا ميوه خواهد داد .

--> [ 1 ] اعتبار شش مسحه و سه نتره در استبراء خوب است و كمال استبراء است . ( دهكردى ) [ 2 ] منهى در اخبار شريفه عورت را به قرص آفتاب يا ماه كردن است . ( كوهكمره‌اى ) [ 3 ] مناط استقبال يا استدبار به عورت يا به بدن است . اگر چه نور به آنها نتابد . ( يزدى ) [ 4 ] طهارت گرفتن در امر پنجم و ششم و هفتم كنايه است از بول كردن و تغوّط نمودن علىالظاهر . ( دهكردى ) [ 5 ] ظاهر اينست كه زير درخت شامل آن مقدارى است كه مظنّه افتادن ميوه در آن مقدار باشد . ( مازندرانى )