و سنّت است كه بعد از نماز عصر هفتاد نوبت استغفار كند و سورهء : « انَّا انْزَلْناهُ فىْ لَيْلَة الْقدر » ده نوبت بخواند ، و بعد از آن دو سجدهء شكر بجا آورد به‌طريقى كه قبل از اين مذكور شد ، و بايد كه آخر دعاهايى كه بعد از نماز عصر مىخواند اين دعا باشد : « اللَّهُمَّ انىْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ الَيْكَ وَاقْبَلْتُ بِدُعآئي عَلَيْكَ راجِيًا اجابَتَكَ طامِعًا في مَغْفِرَتِكَ طالِبًا ما وَايْتَ بِه عَلى نَفْسِكَ مُسْتَنْجِزًا وَعْدَكَ اذْ تَقُولُ : ادْعُوْنيْ اسْتَجِبْ لَكُم ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ والِ مُحَمَّدٍ وَاقْبِلْ الَيَّ بِوَجْهِكَ وَارْحَمنيْ وَاسْتَجِبْ دُعآئيْ يا الهَ الْعالَميْنَ » . فصل چون وقت نماز مغرب داخل شود بايد [ 1 ] كه بىتأخير متوجّه به نماز مغرب شود ، به‌جهت آنكه وقت آن [ 2 ] مضيّق است [ 3 ] چنان‌كه قبل از اين مذكور شد ، و بعد از آنكه نماز مغرب بگزارد و تعقيب را به‌طريقى كه مذكور شد بجا آورد سه نوبت بگويد : « الحَمْدُللَّهِ الَّذىْ يَفْعَلُ ما يَشآءُ وَلا يَفْعَلُ ما يَشآءُ غَيْرُهُ » پس نافلهء مغرب را بگزارد . و از ائمّهء معصومين - صلوات اللَّه عليهم اجمعين - مبالغه و تأكيد در گزاردن نافلهء مغرب بسيار است ، چنانچه از حضرت امام جعفر صادق - صلوات اللَّه عليه - منقول است كه آن حضرت فرمودند به حارث بن مغيره كه : « ترك مكن چهار ركعت را بعد از مغرب در سفر و در حضر اگرچه گريخته باشى از اعدا وايشان در عقب تو شتابند » « 1 » . و مكروه است

--> [ 1 ] - بلكه افضل تعجيل است و إلّاوقت نماز مغرب ، چه وقت اجزاء آن ، چه وقت فضيلت آن هردو موسّع است . ( خراسانى ) [ 2 ] يعنى وقت فضيلت آن . ( دهكردى ، يزدى ) [ 3 ] وقت فضيلت نماز مغرب مضيّق است ، نه وقت اجزاء آن ، و شايد مراد مؤلّف رحمه اللَّه نيز همين باشد . ( كوهكمره‌اى ) * معلوم نيست زيرا كه وقت اجزائى باقى است تا چهار ركعت مانده به نصف شب در وقت فضيلت تا بر طرف شدن سرخى از جانب مغرب و ظاهر زياده بر يك ساعت طول بكشد . ( مازندرانى ، نخجوانى ) ( 1 ) تهذيب 2 : 113 ، حديث 423 . وسائل 4 : 89 ، حديث 8 .