امّا آن يازده امر كه حرام است : اوّل : مسجد را به طلا نقّاشى كردن [ 1 ] . دوم : سنگ‌ريزه كه فرش مسجد است از مسجد بيرون كردن [ 2 ] . سوم : در مسجد چيز نجس داخل كردن هرچند سرايت به مسجد نكند [ 3 ] . چهارم : درنگ نمودن جنب و حايض و نفاس در مسجد . پنجم : فروشى « 1 » كه وقف مسجد باشد در غير مسجد انداختن . ششم : چيزى را در مسجد طهارت دادن [ 4 ] اگر چه در آب كرّياآب‌جارىباشد [ 5 ] .

--> [ 1 ] نقاشى كردن مسجد به طلا مكروه است بنابر اقوى ، اگرچه احوط ترك است . ( خراسانى ) [ 2 ] احوط بيرون نبردن سنگ ريزه است كه فرش مسجد باشد ، و همچنين احوط . . . در حرام بودن همه اين يازده امر تأمّل است و لكن احوط است . ( تويسركانى ) * حرمت مجرّد بيرون بردن معلوم نيست ، و لكن اگر بيرون برد واجب است برگرداند به مسجد . ( خراسانى ) [ 3 ] با عدم سرايت ، حرمت معلوم نيست ، مگر آن كه موجب هتك باشد . ( دهكردى ، نخجوانى ، يزدى ) * داخل‌كردن نجاست مسريه ، اگرموجب هتك حرمت مسجد نباشد عيب ندارد . ( خراسانى ) * با عدم سرايت حرمت معلوم نيست ، و خبر وارده در او زياده بر نجاست مسريّه دلالت ندارد . ( صدر ) * حرام است داخل نمودن نجس هرگاه موجب سرايت يا اهانت باشد . ( كوهكمره‌اى ) * نجاست اگر به مسجد سرايت نكند ، اگر داخل كردن آن باعث هتك حرمت مسجد است عرفاً ، مثل مردار در مسجد افكندن و قازورات در مسجد ريختن حرام است ، و اگر باعث هتك نيست ، حرمت آن ثابت نيست . ( مازندرانى ) [ 4 ] اظهر جواز تطهير است در مسجد ، اگر سبب تنجيس آن نشود . ( خراسانى ) * حرمت طهارت دادن با عدم سرايت و اهانت مشكل است . ( كوهكمره‌اى ) [ 5 ] حرمت تطهير در كرّ و جارى معلوم نيست ، بلكه به قليل نيز هرگاه غساله را در آن نريزد ، بلى هرگاه موردى مستلزم هتك باشد جايز نيست . ( دهكردى ، نخجوانى ، يزدى ) * احوط جواز تطهير در كرّ و جارى است و احوط ترك است . ( مازندرانى ) ( 1 ) جمع فرش است .