[ 2 ] . . . بنابراين خداوند هرگونه تصرفى را كه بخواهد حق دارد انجام دهد ، بدون آن كه سزاوار ملامت باشد ، چون كسى مستحق نكوهش است كه تصرفى انجام دهد كه مالك آن نباشد . « 1 »

--> ( 1 ) . اين مطلب بايد در پاورقى روشن شود كه مقصود استاد بزرگ اين نيست كه خداوند وعده هايى را كه داده است ، نقض كرده و مثلا كافر را به بهشت و مسلمان را به جهنم مىبرد و كسى هم حق اعتراض ندارد ، زيرا اين مسئله ، عقلًا و شرعاً امكان‌پذير نيست ، پس مقصود مؤلف - چنان كه در بحث تفسير خود فرمودند - اين است كه ما نمىتوانيم از خدا سلب قدرت كنيم و بگوييم چون خداوند وعده داده ، ديگر چاره و مفرّى ندارد و بايد بدون چون و چرا آن را اجرا كند ، البته وعده و وعيدى كه خدا داده است حتمى الوقوع بوده و تغييرناپذير است ، پس بحث مىرود بر سر مسئله « اقتدار » و « عدم اقتدار خدا » نه « اعمال آن » . توضيح بيشتر را حق است كه عزيز برادر آقاى محمد جواد حجتى - دام عزه - بنويسند . مسجد حجتيه - قبل از تفسير آقاى طباطبائى 20 / 8 / 1377 ه . ق‌سيد هادى خسروشاهى