اشكال بر تخصص جنس به واسطهء فصل متن وفإن قيل : إنّ الفصل إن كان علّةً . . . فى الوجود واستغنى بذلك عن العلّة . ترجمه اگر اشكال شود كه : فصل اگر علت مطلق جنس هست پس مُقسّم او نيست . و اگر علت حصّه‌اى كه در نوع او هست مىباشد و آن حصّه اختصاص بدان نوع دارد پس اولًا بايد تخصص را فرض كرد تا اين‌كه فصل علت او گردد . لكن زمانى كه تخصص يابد داخل در وجود مىشود و به سبب حصول تخصص از علت ، بىنياز مىگردد . شرح گفتيم كه فصل ، علت تحصل و تقسيم جنس است . اين‌جا سؤالى مطرح مىشود و آن اين‌كه فصل ، علت مطلق جنس هست يا علت حصّهء خاصى از جنس ؟ اگر علت مطلق جنس هست و به همهء جنس ، تحصّل مىبخشد پس ديگر مُقسم او نخواهد بود ؛ چون همهء جنس را يك جا تحصّل مىبخشد و ديگر او را تكه تكه نمىكند . و اگر علتِ حصّه و بخش خاصى از جنس هست پس بايد جنس قبلًا توسط چيز ديگرى غير از فصل ، تقسيم شده باشد تا فصل ، علت او گردد . لكن وقتى تخصص قبلى به واسطهء چيز ديگر حاصل شده باشد ديگر نيازمند به فصل نخواهد بود ؛ زيرا احتياج به فصل براى حصول تخصص بود ، در حالىكه تخصص قبلًا حاصل شده است . جواب از اشكال متن قيل : إنّ الخصوصيّة التى بها يصير . . . واحدةٍ جنسيّةٍ لضعف وحدتِها .