الفصل السّابع‌الممكن محتاج إلى العلّة بقاءً ، كما أنّه محتاج إليها حدوثاً ممكن در حدوث و بقا بعلّت محتاج است متن وذلك لأنّ علّة حاجتِهِ إلى العلّة . . . لوجوده حدوثاً وبقاءاً وهو المطلوب . ترجمه و اين بدان جهت است كه علتِ حاجت ، امكان اوست ، كه ملازمِ ماهيت است - چنان كه بيانش گذشت « 1 » - و ماهيت در بقا همراه با امكان است ، كما اين‌كه در حدوث ، همراه با آن است . پس ، ممكن حدوثاً و بقاءً به علت ، نيازمند است . و مطلوب ما همين است . شرح وقتى ملاك نياز به علت ، امكانى كه لازمه ماهيت است شد اين ماهيت ، چه در لحظه حدوث و چه در وقت بقا ، همراه ممكن هست . پس ، حاجتِ به علت در هر دو صورت ، محقق است . و مطلوب ما همين است . بنابراين ممكن ، به دليل امكان ماهوى كه عبارت است از « استواى ممكن بين وجود و عدم » به علت محتاج است و ممكن از

--> ( 1 ) . در فصل سابق