پيش‌گفتارى از استاد محترم آقاى عابدى شاهرودى آنچه در ذيل مىآيد تقريظ بر كتاب نيست بلكه در مرحلهء نخست گزارشى است به اجمال از موقعيت نوشتارى كه خود در ترسيم خطوط كلى آن و حلّ برخى مسائل و معضلات آن مشاركت داشته‌ام . در مرحله‌ى دوم قدردانى از رنج‌هاى يك نويسنده و محقّق است در جهت تدوين شرحى رسا بر يكى از متون جامع فلسفهء متعالى صدرائى . و در مرحلهء سوم سخنى است موجز در رابطهء عقل و شرع . نوشتهء حاضر به دو دليل تقريظ نبوده و اين جانب هيچ گاه در صدد نگارشى به سبك تفريظ نمىباشم ؛ زيرا اولًا مُعرّف هر كتابى روش و مضمون و استدلال و مَدرك آن است و ثانياً شايستگى نوشتن تقريظ را ندارم . در مورد اين كتاب كه برادر عزيزم ، دانشمند محترم و يكى از مدرّسان فلسفه در حوزهء علميهء قم « استاد محسن دهقانى » نگاشته است بايد بگويم از آن رو كه از آغاز تا به انجام ، بر تحقيق آن ناظر بوده‌ام و در ايضاح برخى مباحث و حلّ برخى مشكلات آن مشاركت داشته‌ام مىتوانم به اختصار بيان كنم كه اين كتاب ، محصول پژوهش و سنجش درازمدّت و نتيجهء رنج هشت سالهء مولّف محترم در تدوين همراه با تدريس آن مىباشد .