وجود و سلب امتناع نيست ، و مجموع اين دو سلب نيز يك معناى منفى دارد كه از آن به « سلب الضرورتين » ياد مىشود و از سلب نمىتوان عنوانى براى موضوع انتزاع كرد و به موضوع نسبت داد . بنابراين ، نمىتوان امكان را در كنار وجوب و امتناع قرار داد و آن را وصف ماهيت دانست . پاسخ اين توهم آن است كه لازمهء « سلب الضرورتين » آن است كه نسبت شىء به وجود و عدم يكسان باشد ، و اين لازمه يك امر وجودى است و مىتوان آن را وصف مستقلى براى ماهيت دانست و در برابر وجوب و امتناع مطرح ساخت . « 1 »

--> ( 1 ) . حضرت علامه قدس سرّه در نهاية الحكمة ( ص 43 ) با تفصيل بيشترى اين توهم و پاسخ آن را مطرح ساخته‌اند .