فلسفه چيست ؟ و فلسفهء الهى كدام است ؟ انسان از به دو پيدايشش تاكنون بلكه هميشه علاقه‌مند و عاشق وجود خارجى اشياء بوده و هست ؛ زيرا يگانه چيزى كه نظر او را به خود جلب مىكند ، واقعيّت پديده‌هاست و بس ؛ جز به آن ، التفات ندارد و به غير آن رو نمىآورد و در حقيقت در جهان خارج جز واقعيّت ، وجود ندارد و هرچه هستى دارد و جامهء وجود پوشيده ، داراى واقعيّت مىباشد . پس حكم به واقعيّت و باور نسبت به وجود خارجى ( يعنى اين‌كه در جهان خارج چيزهايى واقعا هستى دارند ) از نخستين علوم بشرى و از اصيل‌ترين معارف انسانى است كه تمام صفات و شرايط يك مسألهء ضرورى و بديهى در آن جمع است ؛ مثلا كودك نوزادى با احساس تازه‌اى كه خداوند به او بخشيده است ، اگر در حالاتش دقّت كنيم و هرگاه حركات او را از نخستين زمانى كه قدم در جادّهء زندگى مىگذارد زير نظر بگيريم ، مىبينيم كه گاهى پستان مادر را به عنوان