اين‌كه مىگوييم فلان موجود از فلان زمان به وجود آمد ، يا در فلان وقت بود ، دليل اين است كه موجودات قديم و ازلى نيستند . نيز اين‌كه مىگوييم اگر پديده‌ها چنان نبود ، بهتر بود و اگر چنين بود كامل‌تر مىشد ، روشن مىكند كه اشياء ، كامل و تمام نيستند . ب - « إن قيل كان فعلى تأويل أزليّة الوجود و ان قيل لم يزل فعلى تأويل نفى العدم » . « 1 » « اگر گفته شود كه خدا هميشه بوده ، مقصود اين است كه عدم بر او سبقت نگرفته است و اگر گفته شود كه در گذشته وجود داشته ، منظور اين است كه هستىاش ازلى و بىآغاز بوده است » . ج - « واحد لا بعدد و دائم لا بأمد » . « 2 » « يكتاست ، نه يكتاى عددى ، هميشگى است ولى نه در محدودهء وقت و زمان » . و واژه‌هاى ديگر نظير قوّه ، استعداد ، علّت و معلول و غير ذلك . اين رساله بنا به درخواست جمعى از برادران و دوستان عراقى كه علاقه‌مند به نشر فضايل و فواضل امام علىّ بن ابى طالب عليه السّلام بودند ، در سال 1379 ه . ق . به رشتهء تحرير درآمد . در سال 1392 ه . ق 13 رجب المرجّب ، ترجمهء اين مجموعهء ارزشمند به دست اين بندهء ناچيز « ابراهيم سيد علوى » پايان يافت . و الحمد للّه اوّلا و آخرا .

--> ( 1 ) - توحيد : 73 . ( 2 ) - نهج‌البلاغهء فيض الاسلام / خ 227 : 733 .