فصل سيزدهم : معناى استطاعت بندگان و بررسى حديث عبايه عباية بن ربعى اسدى از على عليه السّلام راجع به قدرت و استطاعتى كه مردم به واسطهء آن فعاليّت مىنمايند ، پرسش نمود . على عليه السّلام فرمود : « تو از استطاعت و توانايى پرسيدى ، آيا تو استطاعت را بدون خدا مالكى يا با خدا ؟ » . عبايه در پاسخ سكوت اختيار كرد و جوابى نتوانست بگويد . على عليه السّلام فرمود : « اگر مىگفتى بدون خدا و تأثير او صاحب قدرت و استطاعت هستى ، تو را مىكشتم و اگر مىگفتى با شركت خدا استطاعت دارى ، باز تو را مىكشتم » . عبايه : « پس چه بگويم و چگونه معتقد باشم ؟ » . على عليه السّلام فرمود : « بايستى بگويى مالك و صاحب قدرتى به عنايت خدا و به واسطهء او كه مالك مطلق است بدون دخالت فردى ديگر ؛ چون اگر خداوند قدرتى راجع به چيزى به تو بدهد ، آن لطف و موهبتى است در حق تو و اگر آن‌را از تو بگيرد ، امتحان و آزمايشى